Op de oorspronkelijke bouwplannen van het klooster stond een pandgang die volledig rond de binnentuin liep. Het gedeelte langs de buitenzijde werd nooit gerealiseerd, hoewel het bedoeld was om de klassieke kloostertuin volledig af te sluiten. Dit ontbrekende deel van de rondgang wordt in het nieuwe ontwerp opnieuw geïntroduceerd.

De nieuwe pandgang wordt opgevat als een overdekte buitenruimte die de omliggende functies rechtstreeks ontsluit. De structuur wordt bewust licht en verfijnd uitgevoerd in wit gelakt plaatstaal en vormt zo een hedendaagse toevoeging aan het bestaande klooster.

De nieuwe structuur vervolledigt de wandeling rond de binnentuin en maakt de binnenkoer afsluitbaar. Op warme dagen kan de pandgang functioneren als een beschutte dwaalroute rond de tuin, een ruimtelijke kwaliteit die het dagelijkse gebruik van deze zorgomgeving ondersteunt.

De pandgang, nieuwe verticale circulatie en aaneengeschakelde leefruimtes vormen samen een vaste en duidelijk leesbare structuur doorheen het gebouw. Daaraan koppelen we verschillende woonzones die flexibel kunnen worden ingericht als grotere of kleinere zorgappartementen met uiteenlopende typologieën.

Het bestaande klooster telt drie bouwlagen. Binnen het gebouw ontstaat een gradatie in zelfstandigheid, van meer intensieve ondersteuning op het gelijkvloers tot zelfstandiger wonen op de bovenste verdieping.

Elke bouwlaag krijgt bovendien een eigen sfeer en kleuridentiteit. Dit versterkt de herkenbaarheid en helpt bewoners zich gemakkelijker te oriënteren binnen het gebouw.