We vertrekken vanuit de bestaande structuren waarin het museum wordt ondergebracht. De beschikbare ruimtes worden geïnventariseerd en beoordeeld op hun specifieke ruimtelijkheid, materialiteit en sfeer.

In essentie bestaat de site uit twee gebouwen: het gebouw aan de Suikerrui en het gebouw aan de Gildekamerstraat. Beide zijn ruwe diamanten met een eigen ruimtelijkheid, materialisatie en karakter, die we in het ontwerp maximaal willen behouden en versterken.

Het gebouw aan de Suikerrui dateert uit de jaren zestig, is opgebouwd als betonskelet en wordt gekenmerkt door een duidelijke horizontale gelaagdheid.

Het gebouw aan de Gildekamerstraat is ouder en werd doorheen verschillende verbouwingsfases eveneens opgebouwd rond een betonskelet. De verticaliteit van de historische gildenhuizen blijft hier echter duidelijk leesbaar.

De hoofdtoegang van het nieuwe Zilver- en Diamantmuseum bevindt zich in de beschermde gevel aan de Suikerrui.

De gevel wordt gerestaureerd en de drie bestaande poorten worden omgevormd tot drie open toegangen. De eigenlijke toegangsdeuren worden dieper in het gebouw geplaatst. Zo ontstaat tijdens de openingsuren maximale openheid en vervaagt de grens tussen museum en publieke ruimte.

We ontwerpen ook de ZIDI: een zit-diamant die als herkenbaar uithangbord verspreid wordt over de stad en bezoekers de weg naar het museum wijst. Ook voor de ingang aan de Suikerrui krijgt de ZIDI een plaats. De op maat ontworpen museumstoel wordt zo tegelijk zitobject, herkenningspunt en uitnodiging om het museum te ontdekken.